1943

Mei

Militaire tegenslagen in de Sovjet-Unie zorgden er voor dat het voorgenomen plan om soldaten van de Wehrmacht te onttrekken en weer in te zetten in de industrie niet door kon gaan. In eerste instantie dacht men aan een snelle overwinning aan het oostfront, maar door tegenslagen werden juist 1.8 miljoen arbeiders extra onttrokken aan de (oorlogs)industrie om dienst te doen in het Duitse leger.

Door de onttrekking van deze arbeiders naar het leger was het volgens de Duisters noodzakelijk om de vermindering van binnenlandse arbeiders met drastische middelen te stuiten; de Arbeitseinsatz. De arbeidsinzet was een vorm van slavernij door in heel Europa mannen en vrouwen uit de door Duitsland bezette gebieden gedwongen te laten werken in de Duitse industrie.

In Nederland was de arbeidsinzet in het begin slechts van toepassing op mannen in de leeftijd van 17 tot 35 jaar. Naarmate de Duitse militaire verliezen aan het front toenamen werd de leeftijdsgrens steeds wat verhoogd en uiteindelijk op 45 jaar gebracht. Vandaar dat Jozef Rulof alsnog werd opgeroepen om in Duitsland te werk gesteld te worden.

Ruim 500.000 Nederlanders werden gedwongen tewerkgesteld in Duitsland, meer dan 30.000 van hen kwamen om door honger, ziekte, mishandeling en oorlogsgeweld.

Interne link naar Digitaal Archief 1912